
Ergens in 2011 ben ik gaan beeldhouwen. Daarvoor had ik maar een enkele keer een beeldje gemaakt van klei of hout. Voor de rest was ik schilder. Schilderen heb ik gedaan zolang ik me kan herinneren. In 1979 kocht ik voor het eerst professionele verf en penselen. In 2011 kocht ik voor het eerst professionele materialen om in hout te werken. Sindsdien werk ik aan beelden die gaan over de primitieve natuur van de mens en het menselijk lichaam.
De verzameling beelden groeit maar heel langzaam, vooral omdat ik in 2014 aan een groot beeld van een staande vrouw begon en dat heeft een erg lange adem nodig. Misschien is dat project wel iets te groot, maar ik las ergens dat twijfel een voorwaarde is voor het ontstaan van kunst. Dat helpt me om door te gaan. Ik ben wel begonnen weer iets kleinere beelden te maken naast dit grotere project. Zo heb ik een maquette van het grote beeld in brons gegoten in 2015 bij Miet Air en werk in opdracht uitgevoerd, zoals een uil en het beeld Oor in keramiek in 2025 voor Boutique Optique in Oosterbeek.


Met mijn moderne landschappen vervolg ik de weg die de impressionisten zijn ingeslagen. Ik wil weten wat hun visie nu voor de schilderkunst betekent. Daarbij betrek ik alles wat ik heb gezien aan moderne kunst, alle extreme voorbeelden, experimenten uit de vorige en deze eeuw, van Monet tot Hockney. Het resultaat is een mengeling van waarneming, gevoel en schilderkunstig experiment.
Lekker ruig schilderen: ik wil meedoen met de grote jongens, maar ik houd ook van de details. Die twee gevoelens zijn nogal eens in gevecht met elkaar. Eigenlijk kan het nooit ruig genoeg zijn, de energie mag eraf spatten, maar het moet wel overtuigen als een landschap waar je nog in kunt gaan dwalen. Je moet er in kunnen kijken en ruimte, licht en sfeer ervaren. Als waarnemer ben je getuige van die innerlijke worsteling van de kunstenaar, die het altijd beter wil doen. Beter dan de vorige keer, ruiger, sfeervoller, dieper.
Buiten achter de aquarelplank of het doek valt mij de vrijheid die je als schilder hebt zwaar. Er is zoveel te zien dat je verleiden wil om het weer te geven. Voordat je het weet ben je een soort kopieermachine die alles klakkeloos noteert. Dat wil ik niet, ik wil de sfeer en het licht en de kracht laten zien die je voelt als je buiten in de open lucht werkt. Binnen, in de rust van het atelier, werkend aan een schilderij in olieverf, kan ik dat licht, de sfeer en die kracht weer oproepen. Dan gaat het soms beter, omdat de details dan wat naar de achtergrond wegzakken.

Ik doorliep de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag en voor een klein maar belangrijk deel de Glasgow School of Art te Glasgow, Schotland. Op de academie in Den Haag volgde ik de richting ‘schilderen, tekenen en vrije grafiek’ van 1988 tot 1992. In het kader van een informele uitwisseling in 1991 kon ik enige tijd in Glasgow studeren. Sinds 1992 ben ik zelfstandig beeldend kunstenaar. Als beeldend kunstenaar heb ik tal van exposities in Nederland gehad, met als een van de hoogtepunten de eerste presentatie van mijn serie ‘Karikaturen op de samenleving’ in 1994 in de Kumpulan Bronbeek te Arnhem. In 2011 ben ik begonnen met beeldhouwen naast het schilderen, met name in hout, maar ik werk ook met andere materialen. Ik verkoop en verhuur mijn werk aan particulieren, bedrijven en overheidsorganistaties.